მართლმადიდებელი ეკლესია კვირაცხოვლობის დღესასწაულს აღნიშნავს – დღეს, რომელიც აღდგომის სიხარულის განახლებასა და რწმენის განმტკიცებას უკავშირდება.
ყველა მოქმედ ტაძარში წირვა აღევლინება.
კვირაცხოვლობა აღდგომის დღესასწაულის განახლებაა. ამ დღიდან მოყოლებული ყოველი კვირა დღე აღდგომის დღესასწაულია. ამიტომაც მორწმუნეები კვირაობით ეკლესიაში სადღესასწაულო წირვაზე იკრიბებიან
კვირაცხოვლობას ასევე თომას კვირას უწოდებენ. სახარებაში აღწერილია, თუ როგორ გამოეცხადა აღდგომის დღეს, საღამოს, მაცხოვარი თავის მოწაფეებს და უჩვენა თავისი ჭრილობები. ამ შეხვედრას არ ესწრებოდა თომა, რომელსაც გული დასწყდა და თქვა, სანამ ჩემი თვალით არ ვიხილავ იესოს, არ დავიჯერებ მის აღდგომასო.
აღდგომიდან მერვე დღეს, ისევ კვირა საღამოს, მაცხოვარი კვლავ გამოეცხადა მოწაფეებს, ამჯერად თომას თანდასწრებით, უჩვენა ჭრილობები და უთხრა თომას, მოსულიყო და ხელით შეხებოდა. თომა მუხლებზე დაეცა და თაყვანი სცა მაცხოვარს. იგი პირველი იყო მოწაფეთა შორის, რომელმაც სრულიად აღიარა იესო ქრისტეს ღვთაებრივი ბუნება.
მაცხოვარმა უთხრა:
„შენ იხილე და ირწმუნე, თომა, ნეტარ არიან ისინი, ვისაც არ უხილავს და ირწმუნეს.“
კვირაცხოვლობის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი ტრადიციაა არტოსის დარიგება.
არტოსი არის სპეციალურად გამომცხვარი პური, რომელიც აღდგომის დღიდან მთელი ბრწყინვალე შვიდეულის მანძილზე ეკლესიებში კანკელის წინ პატარა მაგიდაზე დევს. ბრწყინვალე შვიდეულის სადღესასწაულო დღეებში არტოსი განსაკუთრებული მადლით იმოსება და დიდ სიწმინდეს წარმოადგენს.
მორწმუნეები არტოსს იღებენ განსაცდელის, სულიერი და ფიზიკური სისუსტის დროს, როგორც მადლისა და ძალის სიმბოლოს.
აღსანიშნავია, რომ თომა მოციქული-ს თავის ქალა საქართველოში, სიონის ტაძარი-შია დაბრძანებული, რაც ამ დღესასწაულს კიდევ უფრო განსაკუთრებულ მნიშვნელობას ანიჭებს ქართველი მორწმუნეებისთვის.