🟡”დედას ნაცნობმა დღეს რამდენიმე ცალი სოხუმური მანდარინი უწილადა. ახლობელს სოხუმიდან მისთვის ნობათი ჩამოუტანია. ისიც კიდევ რამდენიმე ცალობით სოხუმელებსა და თბილისელ მეგობრებს უნაწილებს ახლობლის ბაღის მანდარინის მოსავალს.
🟡რა დიდი რამეა, იფიქრებს ვიღაც. განა ბაზრები მანდარინით გამოტენილი არაა: ეს ხეთისაო, ეს ოზურგეთისაო, ეს კიდევ გონიოსიო. აირჩიე, რომელიც გინდა. გაფცქვენი და მიირთვი ეს ტროპიკული ხილი, ქართული რომ გამხდარა ამასობაში.
🟡დედაჩემის ნაცნობი კი რამდენიმე ცალობით არიგებს სოხუმურ მანდარინს. ნახე, რა გემრიელია, აფხაზეთის მანდარინი სხვანაირად გემრიელია, – ეფერება ნარინჯისფერ ხილს, თითქოს მის სახლს უყურებს, სოხუმს უყურებს, ზღვაურს ჩაისუნთქავს ხარბად, იოდი არ მოაკლდეს უაფხაზეთოდ აწ უკვე დაბერებულ სხეულს.
🟡მანდარინი ახლა ხილი არაა მხოლოდ, ის “იქაურობაა”, აქაურობას რომ არ ჰგავს, იქაურობაა – მის ახალგაზრდობას რომ ინახავს, უაფხაზეთოდ აქაურობაში გარდაცვლილ ახლობლებს “ცოცხლად” რომ იფარავს.
🟡მანდარინი ახლა მისი ნანინანატრი სოხუმია…
🟡…სოხუმში, ჩვენს პატარა ეზოში ათამდე (მგონი, ისიც არა) მანდარინის ხე გვქონდა. აქედან, ერთი მათგანი პატარა ზომისა იყო (150 სმ). მაგრამ, ყველაზე ადრე, ოქტომბერში, სწორედ მისი ნაყოფი აოქროვდებოდა.
🟡სკოლიდან მოსული, ამ ხისკენ მივრბოდი საოცრად გემრიელი მანდარინის დასაგემოვნებლად. მე და ია რომ შევესეოდით, დიდი დრო აღარ სჭირდებოდა ხეს, ოქროსფერი ნაყოფისგან “გასამელოტებლად”.
🟡სიყვარულით უვლიდნენ ჩემი მშობლები ამ მცირე „ბაღნარს“. ელოლიავებოდნენ, წამლავდნენ, სარეველას აშორებდნენ…
🟡”ახალ მეპატრონეს” ჩვენს ეზოში მანდარინის ბაღი კი არა, მხოლოდ ერთი – ფორთოხლის – ხე დაუტოვებია. გუგლის რუკამ გამანდო ეს ამბავი.
🟡მამას ვუთხარი, ასე გაუკეთებიათ-მეთქი და ასე გარკვევით ჩანსო, შემეკითხა.
🟡-წამო, განახებ-მეთქი.
🟡-არ მინდა, – სევდიანი თვალებით მომიგო მამამ”…
✅სოციალური ქსელი -კახა კვაშილავა© -ისტორიის დოქტორი,ასოცირებული პროფესორი